Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Uncategorized’ Category

Het jaar 2017 zal mijn boeken in gaan als het jaar waarin ik 65 jaar werd. Tuurlijk, da’s een mijlpaal. Je krijgt pensioenuitkering, je ontvangt AOW; da’s allemaal heel plezierig, want je hoeft er niets voor te doen. Maar met pensioen gaan? Nee joh! Ik blijf gewoon lekker werken. Dat heb ik het afgelopen jaar gedaan en dat blijf ik ook in 2018 doen. Achter de geraniums zitten is niets voor mij. Ik moet wel eerlijk toegeven dat het niet onplezierig voelt dat met die uitkeringen de druk er een beetje vanaf is.

Hawaii 2017

Hawaii 2017: Pipeline Beach

2017 was een fijn jaar. Privé en zakelijk. Jansen Media & Events behaalde prima jaarcijfers: de beste sinds 2010! Ik behoor gelukkig tot de categorie ZZP’ers met zoveel werk als ik zelf wil, en dat is prettig. Het stelt je in staat wat gemakkelijker je eigen tijd in te delen en ook andere dingen te doen. Genieten van mijn kleinzoon bijvoorbeeld, hij is mijn beste vriend ever! Genieten van familie, vrienden en vriendinnen, van popconcerten en dancefestivals, van gezellig drinken en eten in de heerlijke Eindhovense binnenstad. En mooie reizen te maken: van Ibiza tot Hawaii, van Flachau tot Guardamar en Malaga, ook in het nieuwe jaar staat er al weer van alles op de rol. Met carnaval naar Guardamar, in april naar New York en Philadelphia, van de zomer natuurlijk naar Ibiza en in oktober wil ik ook weer een mooie reis maken. Bali? Australie? Weer Miami? Of toch San Francisco? Ik twijfel nog waarheen. Bovendien heb ik halverwege 2017 het roer drastisch omgegooid qua voeding en sporten. Door toenemende artrose in mijn rechterknie is hardlopen helaas al weer even verleden tijd. Door een meer uitgebalanceerde voeding en frequente bezoeken aan de sportschool (een combinatie van cardio en krachttraining) ben ik het laatste half jaar toch maar mooi even 10 kilo afgevallen! En ik voel mij daar bijzonder goed bij.

M'n beste vriend ever!

Beste vriend ever!

Mijn motto voor 2018 staat voorop: gezond blijven en blijven genieten van fijne mensen en het leven. Lermoos, Guardamar, New York, Philadelphia, Ibiza: ook in 2018 ga ik weer wat meer van de wereld zien. Ook zal ik in het voorjaar mijn eerste boek afronden: de Top 40 van 040. Het is niet ondenkbaar dat daar nog meer uit voort vloeit. Er zijn wat ideeen over het schrijven van andere boeken. In 2018 zal blijken of die plannen straks ook heel concreet gaan worden! Maak er allemaal in het nieuwe jaar wat moois van. Dat probeer ik ook te doen!

Read Full Post »

Vandaag –op mijn verjaardag- overleed Johan Cruyff. Alleen om die reden zal ik dat nooit vergeten. Een man waarvan je dacht dat-ie onsterfelijk was. De beste Nederlandse voetballer aller tijden. In zijn tijd de beste voetballer van de wereld. Een tikkie eigenwijs. Maar ja, wie is dat nu niet. Ik heb de eer gehad hem diverse malen te interviewen: als voetballer, als trainer en ook in de periode dat hij voetbalanalist bij de NOS was. Hij liep lange tijd als een rode draad door mijn carriere als sportjournalist.

Schermafbeelding 2016-03-24 om 17.15.00

Mijn eerste ontmoeting met Johan Cruyff was in 1967 of 1968. Het Nederlands elftal kwam bijeen in hotel Duinoord in Wassenaar en daar was een persconferentie. Je kon er zó binnenlopen en wij gingen er voor de schoolkrant van de MULO waar ik toen zat op af. En interviewden Johan Cruyff. Later in mijn jaren bij de NCRV en de NOS interviewde ik hem vaak voor Langs de Lijn: als speler in zijn laatste jaren bij Ajax en Feyenoord, als trainer van Ajax toen hij o.m. in 1987 in Athene de Europa Cup 2 won en later ook toen hij daarna trainer was bij Barcelona.

Schermafbeelding 2016-03-24 om 17.14.12

Johan Cruyff, na het winnen van de Europa Cup 2 in 1987 in Athene

Ik zag Cruyff excelleren op het WK in 1974, toen ik bij de De Gelderlander werkte en als medewerker van die krant op een supportersbus meereed naar alle wedstrijden van Oranje in Gelsenkirchen, Dortmund en Munchen. De voorzet waaruit Johan Neeskens tegen Brazilie scoorde staat als op m’n netvlies gedrukt. Of de geniale wijze waarop hij in de eerste minuut van de finale tegen West Duitsland een penalty ‘versierde’. Als je Cruyff interviewde, voelde je dat wel. Je interviewde niet zomaar iemand. Er was altijd wel iets van ontzag. Of bewondering.

De laatste keer dat ik hem interviewde was rond 2003/2004, toen Cruyff als analist regelmatig aanschoof bij de Champions League-uitzendingen van Studio Sport. Ik vroeg hem toen voor Langs de Lijn naar zijn mening over de wedstrijden van die avond. Hij kapittelde mij wel eens: “Als we zó gaan beginnen kunnen we net zo goed stoppen met dit gesprek”.

Overal op de wereld kwam je hem ‘tegen’: de taxichauffeur in Sydney kende Johan Cruyff, de douane-beambte in Miami noemde meteen de naam van Cruyff bij het zien van mijn Nederlandse paspoort. Iedereen kende Cruyff. Had hem ooit gezien –al of niet op televisie- of had van hem gehoord.
Ik was vanmiddag geraakt bij het horen van zijn overlijden. En ik ben blij hem in de hoogtijdagen van zijn carriere mee heb mogen maken.

Read Full Post »

Ze gaan veel te snel voorbij, die jaren. Het lijkt wel of het met het ouder worden alleen maar sneller gaat! Nog als de dag van gisteren weet ik dat ik in januari met Wouter ging skien in Tignes, met carnaval vluchtte naar een sneeuw-wit en ijskoud Scheveningen en in maart met Rayke nog even naar Flachau ging. Ik heb het gevoel of het allemaal gisteren gebeurde! 

Met Wouter en Rayke bij Avicii in Ushuaia op Ibiza

Met Wouter en Rayke bij Avicii in Ushuaia op Ibiza

Het jaar 2013 was er een van veel en hard werken, maar ook voldoende tijd voor andere leuke dingen. Het werk trok in 2013 weer behoorlijk aan en dat is voor een zzp’er altijd plezierig! Om het zakelijk te zeggen: ik denk dat ik meer dan uitstekende jaarcijfers kan presenteren! Bovendien vind ik nog altijd dat ik het mooiste vak van de wereld heb, dus ik klaag niet. Ik heb mooie documentaires gemaakt voor PSVtv over het 100-jarig bestaan van de club en heb voor de Eindhovense stadsglossy FRITS en het magazine PSV EHV een aantal lezenswaardige verhalen gemaakt. Niet dat ik er echt heel wakker van lig, maar de ontmoetingen met mijn jeugdheld Nile Rodgers van Chic op het vliegveld van Ibiza en de jongens van Showtek in Amsterdam wil ik hier toch even aanhalen: gewoon kei-gaaf jonguh!!

Met de jongens van Showtek,  Sjoerd en Wouter Janssen bij ADE in A'dam

Met de jongens van Showtek, Sjoerd en Wouter Janssen bij ADE in A’dam

Ik zat in 2013 goed in m’n vel, heb wat stevige beslissingen in mijn prive-leven genomen en ik moet zeggen dat ik daar niet ongelukkig van ben geworden. Sterker nog: ik vind het allemaal prima zo! 2013 was ook het jaar van de mooie getallen: Wouter werd in september 30 jaar, Rayke in december 25. Over ronde getallen gesproken: ook 2014 wordt een mooi jaar. Op 1 april zit ik 40 jaar in de journalistiek. Ik zal in de maanden februari en maart de nodige anekdotes met foto’s uit den ouden doosch in blogvorm prijsgeven. En ik ga dat jubileum in de laatste week van maart in stijl vieren.

Op een betoverend wit strand in Scheveningen!

Op een betoverend wit strand in Scheveningen!

Vanavond –en daar ben ik keitrots op- draai ik als een van de dj’s op het vetste oudejaarsfeest in Eindhoven: op de NYE14-party van Club Vrijdag in het Evoluon! Believe me, het dak gaat er daar af! En voor jullie allemaal geldt: wees trots op de herinneringen uit 2013 en geniet van 2014. Ik hoop dat het je lukt om er een topjaar van te maken! Ik ga het ook proberen. Happy newyear en all the best!!

Read Full Post »


Voor het tweede achtereenvolgende jaar stond de Amerikaanse zanger/componist/producer Nile Rodgers in september 2013 met zijn band Chic in het Ibiza Rocks Hotel in San Antonio. En voor het tweede achtereenvolgende jaar ging het spreekwoordelijke dak eraf. Spreekwoordelijk, want het concert vond plaats in de door hotelkamers omringde openlucht-binnentuin van het hotel in San Antonio. Ruim 3000 voornamelijk Engelse bezoekers waren woensdagavond afgekomen op de trip down to memorylane van deze discoband uit de seventies. 

Nile Rodgers, 61 jaar en nog steeds een topartiest!

Nile Rodgers, 61 jaar en nog steeds een topartiest!

Onder hen opmerkelijk veel jongeren, over wie waarschijnlijk nog niet eens was nagedacht toen Rodgers met Chic zijn grote hits scoorde in de jaren 1976 tot 1978. Niettemin kende het merendeel de teksten uit het hoofd en zong iedereen de klassiekers uit volle borst mee: Van Le Freak tot Good Times, van Dance, Dance, Dance tot andere composities van Rodgers, zoals Lost in Music en We Are Family van Sister Sledge. En natuurlijk de uitsmijter van de show, de recente hit Get Lucky van Daft Punk, die mede door Rodgers is geschreven en gecomponeerd. Rodgers speelde ze natuurlijk geroutineerd, maar met een voor een 61-jarige aanstekelijk enthousiasme.

“Ibiza was so special for two years in a row now. The CHIC-show was crazy tonight. What a joyous madness at Ibiza Rocks Hotel”, twitterde de enthousiaste Rodgers na afloop van zijn show. De bijna 61-jarige Amerikaan benadrukte vanaf het podium nog maar eens, dat alle nummers die hij met zijn band ten gehore bracht, allemaal eigen competities zijn. Want wie wist eigenlijk dat ook Lady van Modjo, I’m Coming Out van Diana Ross, Notorious van Duran Duran, Let’s Dance van David Bowie en Like A Virgin van Madonna allemaal uit het brein van Rodgers komen? De gitarist bracht ze allemaal met een geweldige zeskoppige band, waaronder twee zangeressen. De ruimte voor het podium stond mudvol; bewoners van de hotelkamers konden het concert vanaf hun balkon volgen, als ware het een VIP-room.

Zeskoppige band en twee zangeressen: Chic!!

Zeskoppige band en twee zangeressen: Chic!!

Het geluid in de door vier hotelverdiepingen omgeven binnentuin van het Ibiza Rocks Hotel was voortreffelijk. Jammer was dat Rodgers in zijn anderhalf uur durende show niet alle nummers kon spelen, die hij graag had willen spelen. “Dat lukt simpelweg niet in een tijdsbestek van anderhalf uur, daarvoor is de tijd helaas te kort”, verklaarde Rodgers donderdagochtend op het vliegveld van Ibiza. Ook voor deze rasartiest ging de wekker al weer om vijf uur af: om kwart over negen vertrok zijn vlucht naar Brussel. Donderdagavond wacht al weer de volgende show, in het Antwerpse sportpaleis. Medio september zag ik Rodgers opnieuw, nu in het muziekcentrum in Eindhoven: En weer een goeie show, weer alle klassiekers, weer dezelfde routine en geestdrift. Ik wist wat ik kon verwachten!

Everybody Get Lucky!!

Everybody Get Lucky!!

Nile Rodgers, van 19 september 1952, formeerde in 1976 de funkband Chic, samen met Bernard Edwards. Rodgers heeft een problematische jeugd, zijn ouders zijn heroïnegebruikers. Hij wordt uiteindelijk gered door de muziek. Na een korte periode als gitarist in de band van de Amerikaanse versie van Sesame Street ontmoet hij Bernard Edwards. De klik was enorm en ze vormden een band (The Boiz, later bekend onder de naam the Big Apple Band) waarmee ze in New York optraden. Eind jaren 70 formeerden ze samen de groep Chic. Deze groep heeft zijn eerste wereldhit met het nummer Le Freak. Later bepaalden de Edwards/Rodgers-composties als Good Times, My Forbidden Lover en I want Your Love mede het beeld van verlichte dansvloeren en spiegelbollen. Het nummer Good Times stond aan de basis van het ontstaan van de rap: de melodie diende als sample voor Rapper’s Delight van de Sugar Hill Gang in 1979.

Selfies maken is niet m'n sterkste punt, maar ik heb 'm wel!!

Selfies maken is niet m’n sterkste punt, maar ik heb ‘m wel!! Met Nile Rodgers op Ibiza Airport.

In 1996 sloeg het noodlot toe, toen na een concert in Japan Bernard Edwards aan een hartstilstand overleed. “Ik had nooit gedacht dat ik ooit zonder Bernard nog muziek zou maken, laat staan muziek uit de Chic-tijd zou spelen”, zei Rodgers later in een tv-documentaire. “Maar nu denk ik dat hij het geweldig zou vinden, dat we zoveel jaren later nog steeds veel mensen een plezier doen met onze composities”. Net als zijn ouders raakte Rodgers zelf ook aan de drank en cocaïne. Pas als hij beseft dat de verdovende middelen zijn muzikaliteit bedreigen, besluit hij er mee te stoppen. Eind 2010 werd bij Rodgers prostaatkanker geconstateerd. Vorig jaar vertelde de gitarist zelf, dat hij daarvan weer helemaal was genezen. Recent stond Nile Rodgers weer aan kop van de top 40 met het mede door hem geschreven Get Lucky van het Franse producerscollectief Daft Punk, waar hij zelf ook op meespeelt. Zijn leeftijd van 61 jaar vormt voor Rodgers geen beletsel om flink door te gaan met muziek maken. Hij toert nog steeds de hele wereld over: van Engeland tot Ibiza, van Australië tot de USA, van Kaapstad tot Eindhoven. De BBC maakte recent een uurlange documentaire over Nile Rodgers, The Hitmaker. Een absolute must-see!!

Read Full Post »

Vanmorgen nog eens door mijn blogs van 2011 en 2012 gelezen. Wat is 2012 weer in een sneltreinvaart voorbij gegaan! Het was wat mij betreft weer een jaar van uitersten: een ge-wel-dige 60e verjaardag, een gelukkig goede gezondheid, fijne vakanties in Tignes en op Ibiza, ’n mooie stedentrip naar Berlijn, leuke (disco)feestjes, als ZZP’er nog steeds genoeg werk ‘om-de-hypotheek-te-kunnen-betalen’ en een fijn leven met veel vrienden en vriendinnen. Uitersten? Ja, want het blijft jammer dat mijn grote liefde in 2012 niet ‘bereikbaar’ bleek. Als 2012 al een dieptepunt kende, was het dát wel. Maar ook dat verdwijnt met 2012 naar het verleden. Als 2013 net zo’n jaar wordt als 2012 was, dan zou ik daar op voorhand al dik tevreden mee zijn. wish2012
Vanavond vier ik oud en nieuw met veel fijne mensen, die ik de afgelopen jaren mede dankzij social media als Twitter en Facebook heb leren kennen. Heerlijk, in míjn Eindhoven, met de kids om de hoek, de stad waarin ik woon, werk en leef. Ik zou het allemaal voor geen goud willen missen!

Read Full Post »